Facebook Twitter Google Plus

Gebedskring - Bid je mee?

10 november 2020   |   Door E M (Redactielid)

Elke dinsdagochtend en om de week op woensdagavond wordt er gebeden in ‘t Anker door gemeenteleden voor de gemeente. De ene keer zijn we met twee personen en dat is mooi, want... 

... waar twee of drie samen zijn in Gods naam, daar is Zijn Geest in hun midden, en soms zijn we met z’n vieren of vijven.

Het is ons verlangen om met meer mensen samen te bidden. Daarom nodigen we iedereen van harte uit om mee te doen. Al is het maar eens in de zoveel weken. Nog kleine kinderen thuis? Geen probleem, die mogen op dinsdagochtend mee.

Nu, in coronatijd, delen we punten ook digitaal in de besloten groepsapp of via e-mail en bidden we thuis ook mee. Een tijd als deze vraagt juist om voortdurend gebed.

Hoe gaat het in z’n werk?
Het gebed wordt ingeleid door bijbellezen en zingen (nu luisteren) of een korte overdenking. Er zijn gebedspunten opgesteld, die ook aangevuld kunnen worden. Voor wie hardop bidden in een groep spannend vindt: meebidden is ook bidden. Welkom dus!

Op dinsdag starten we om 8.45 uur tot ongeveer 9.30 uur. Op woensdag om de week zijn de tijden van 19.00 uur tot 19.45 uur.

Voor meer informatie kun je terecht bij:
Ina van Lunteren: [email protected]
Koos van der Ree Doolaard: [email protected]

=======

VRAGEN OM WIJSHEID

Hoe we bidden (voor de gemeente)

In Nederland komen we erg weinig bij elkaar met als enige doel om te bidden. We komen bij elkaar voor bijbelstudie… en dan bidden we ook nog. Maar gebed is toch geen ‘bijzaak’? Het is zo mooi om tijd vrij te maken voor gebed, stelt ds. C.M. van Loon.

Noodzakelijk ook, houdt de Ghanese predikant ds. Nii Teiko Dagadu ons voor. In 2002 werd hij voor een periode van vier jaar verbonden aan de (toen nog) hervormde kerkprovincie Zuid-Holland. De landelijke kerk vond het belangrijk dat er wederkerigheid zou zijn in de zending: lange tijd zijn zendelingen uit Nederland uitgezonden naar Afrika. Maar nu is Nederland zelf een zendingsland geworden. 

In Ghana. De vraag toen was: ‘Hoe kijkt een predikant uit Ghana naar de kerk in Nederland?’ Wat kunnen wij nu leren van onze Afrikaanse broeders en zusters? In Capelle aan den IJssel, waar ik destijds werkte, nodigden we ds. Dagadu in 2006 uit voor een gemeenteavond en we vroegen hem: ‘Wat valt u het meest op in Nederland?’ Hij zei eerst een aantal hartelijke dingen over de Nederlanders.

Daarna kwam hij met een heel eerlijk antwoord: ‘Er zijn twee dingen die ik werkelijk niet kan begrijpen. Ten eerste: waarom zijn jullie gemeenten zo wit? Op straat zie ik een gemengde bevolking, maar in de kerk niet. Dat vind ik vreemd. En ten tweede: terwijl veel gemeenten krimpen, wordt er nauwelijks tijd ingeruimd voor gebed. Dat vind ik nog vreemder. Er wordt heel veel vergaderd, er worden dikke nota’s geschreven, maar waarom wordt er zo weinig gebeden? De kerk in Nederland verkeert in een noodsituatie. Waarom worden er geen bidstonden uitgeschreven? Waarom wordt de hemel niet bestormd met intensief gebed? Het gaat hier zó anders dan in Ghana... Verwachten jullie dan niets van God? Alleen Hij kan een keer ten goede geven. En dat doet Hij ook! Maar je moet het wel vragen....’

Gebed in vergaderingen.
Die woorden van ds. Dagadu zijn mij bijgebleven. Zijn ze terecht? Er wordt toch wel gebeden: door gemeenteleden thuis, in diensten, op bijbelkringen en tijdens vergaderingen? Dat is zeker waar en laten we niet onderschatten wat er gebeurt. Soms vertellen gemeenteleden dat ze voor mij als predikant bidden of voor ons als kerkenraad. Dat doet me heel erg goed. Hoe vaak zit ik niet te worstelen met het maken van de preek of hebben we als kerkenraad te maken met ingewikkelde vraagstukken... Wat is het dan belangrijk dat er gebeden wordt. Er gebeurt misschien wel meer dan je op het eerste gezicht ziet. En toch begrijp ik collega Dagadu goed. Want hoe vaak zijn gebeden tijdens een vergadering niet heel formeel? Tijdens vergaderingen kunnen we vaak veel bewuster tijd inruimen voor gebed: als we onze dilemma’s bij de hemelse Vader neerleggen, Hem smeken om het licht van de Geest, dan merk je dat een vergadering anders verloopt. En als je hal‑ verwege de bespreking vastloopt, is er dan iets op tegen om op dat moment weer te bidden? Of is dat ‘raar’, omdat we alleen aan het begin en het einde van een vergadering bidden?

Gebedsbijeenkomsten.
Ds. Dagadu vroeg zich af waarom er niet meer ge‑ bedsbijeenkomsten zijn. En inderdaad: er wordt wel op allerlei momenten gebeden, maar we komen erg weinig bij elkaar met als enige doel om te bidden. We komen bij elkaar voor bijbelstudie... en dan bidden we ook nog. We komen bij elkaar om te vergaderen... en dan bidden we ook nog. Maar is het niet de eeuwen door zo geweest dat christenen samenkwamen voor bidstonden, juist in moeilijke tijden? Zelf ervaar ik de zegen van een gebedsmoment in de gemeente en van een bidstond voor predikanten en voorgangers. We mogen zomaar de troonzaal binnenlopen van de Koning der koningen, we mogen Hem zomaar benaderen... Hoe is het mogelijk! Alle lof aan Jezus Christus, Die de deuren voor ons geopend heeft.

Ds. C.M. van Loon is predikant van de hervormde wijkgemeente De Samaritaan in Rotterdam-Centrum.

Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 8 oktober 2020 of via: dewaarheidsvriend.nl/artikelen/vragen-om-wijsheid