Facebook Twitter Google Plus

Yom Kippoer - Indrukken vanuit Israël

18 september 2021   |   Door JKH
Afgelopen week (15-16 sept) vierde Israël Yom Kippoer -  ‘Dag van Verzoening’ in het Nederlands. Indrukken door Eline vanuit Israël.

De dag waarop de straten en wegen er stil en verlaten bij liggen. Het zwarte asfalt, verhit door de sterke zonnestralen, geen auto die er op rijdt. Alsof het asfalt ook boete doet, net zoals de vele mensen in hun huizen die deze 24 uur, van zonsondergang tot zonsondergang, vasten.

Dag van ‘Verzoening’ , dat hoopt men in ieder geval. Want helemaal zeker is het niet. Het boete doen, eindeloos bidden en lezen, en maar hopen op een ‘goede eindverzegeling’ in het boek van Leven. Dat wensen mensen elkaar toe, de paar dagen voor deze dag. In de supermarkt, de boekwinkel, op straat "Chatima Tova" oftewel “Goede eindverzegeling.” En maar hopen dat het waar is.

Op het heetst van de dag verzengt het asfalt van de hitte. Als je wilt, zou je eindelijk eens een keer dwars over de snelweg kunnen lopen. Heet onder je voeten zou het zijn, maar als we het toch hebben over boete doen...

Toch zijn daar de kinderen die, rinkelend met hun fietsbel, rondjes fietsen op de rotonde. Tegen het verkeer in. Wij doen ook nog even mee, en gaan begin van de avond een rondje lopen. Midden op straat. Tegen het verkeer in.

We kijken in de lucht en zoeken naar de drie eerste sterren die het einde van de dag zouden betekenen, maar vinden er maar een. We komen terecht in een stroom van mensen die net uit de synagoge komen, na het laatste avondgebed. Het is druk. Op deze dag naar de synagoge gaan is net zoiets als alleen met kerst naar de kerk gaan.

Veelal in het wit gekleed (dat is gewoonte hier op een feestdag/Shabbat), snellen ze zich naar huis. Kindjes op de fiets, inclusief helm, ouders erachteraan rennend. Het vasten is eindelijk over, weer een nieuw begin. Tot volgend jaar, als het allemaal weer opnieuw moet...

Wij lopen in het schemerdonker terug naar huis, het eerste stukje nog op straat, tegen het verkeer in, maar nadat we de eerste auto tegen komen, toch maar weer op de stoep. Ik denk terug aan die ochtend, toen we online met onze gemeente bij elkaar kwamen. We baden voor de vele mensen die deze hele dag in de synagoge zaten, boeten deden voor hun zonden, hopend op een God luistert en vergeeft. Ook dankten we God, voor het offer van zijn Zoon, en dat wij door Hem al verzegeld zijn in het boek van het Leven (Openbaring 3:5; Johannes 10:28).

Het is al donker als we thuis komen, het asfalt is weer afgekoeld en op de snelweg lopen zou niet zo’n straf zijn nu. Maar wel gevaarlijk, met al die auto’s. Daar wachten wel mee tot volgend jaar.